मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi

#1 ती मैत्री
मोहाच्या नीसटत्या क्षणी
परावृत्त करते ती मैत्री,
जीवनातल्या कडूगोड क्षणांना
निशब्द करते ती मैत्री,
जीवनाच्या आंतापर्यंत प्रत्येक पावलला
साथ देते ती मैत्री,
आणि जी फक्त आपली असते,
ती मैत्री…… 
मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi
#2 फ़क्त मैत्री… ( मैत्री चारोळ्या )
जे जोडले जाते ते नाते
जी जडते ती सवय
जी थांबते ती ओढ
जे वाढते ते प्रेम
जो संपतो तो श्वास
पण निरंतर राहते ती मैत्री
फ़क्त मैत्री…….. 

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi 

#3 मैत्री कविता
पहीला दिवस कॉलेजचा,
खुप खुप मजा केली,
एकटेपणाची सवय माझी
हळू हळू विरून गेली..
माझ्याच बसमधे,
माझ्याच वर्गात,
जणू आम्ही दोघे,
नव्या मैत्रीच्या शोधात..
मैत्रीसाठी माझा प्रस्ताव,
माझ्या विनंतीला तीचा होकार,
तेव्हा जाणवले आता मैत्रीच्या झाडाला,
नवी पालवी फुटणार..
मैत्री आमची खुप सुंदर,
एकाकीच्या सागरात जिव्हाळ्याच बंदर,
ती म्हणायची राहूया आपण,
असंच सोबती निरंतर…
तीचा माझ्यावर खुप जिव,
हे तिच्या स्वभावातून कळायचं,
माझ्या अपयशाला,माझ्या चुकीला,
तिच्या डोळ्यातून टीप गळायचं..
ती मला सावरायची ,
माझ्या उदासीला दुर लावायची,
आंनदाची ती श्रावणसर ,
माझ्यावर वेळोवेळी कोसळायची..
मैत्री आमची वाढत गेली,
तसं एकतर्फी प्रेम माझ्यात जागं झालं,
पण मैत्रीला काही होणार नाही ना?
असं भितीच वारं माझ्या मनात आलं
अस्वथ व्हायला लागलो,
दिवसे न दिवस विचार करू लागलो,
तिला कसंतरी कळावं म्हणून,
उगाच प्रयत्न करू लागलो…
कॉलेजच्या शेवटच्या दिवशी,
मी तिला माझ्या मनातलं सांगितलं,
खरतरं आमच्या या नितळ मैत्रीला,
मी तेव्हाच दुर लोटलं.. 

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi 

#4 Old Memories Marathi Kavita
आजही मला ते सर्व
आठवतयं जणू कालचं सारे
घडल्यासारखं |
तीच आयुष्याची मजा घेत
मित्रांच्या सहवासात
बसल्यासारखं ||
अजुनही मला आठवतंय
Lecture ला दांडी मारुन
बाजुचा परिसर फिरत
बसायचो |
फिरुन कंटाळा आला की
परत college कडे वळायचो || 

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi 

#5 फ़क्त मैत्रीच असते
मैत्री कधीही होते
मैत्री कुठेही होते
नाते मनाशी मनाचे
नकळत पणे जुळते
दोन शब्द बोलता बोलता
मोठे वाक्य होते
हाय बाय करता करता
हृदया पर्यंत जाते
सुरुवात थट्टा मस्करीत
गप्पा गोष्टींत रंगते
इतकी ओढ़ लागते की
सुख दुखही संपते
मैत्री पहावी करून
मैत्री जपावी हरवून
सर्व नात्यांमधे घट्ट
फ़क्त मैत्रीच असते…
फ़क्त मैत्रीच असते… 
पानांवर साठलेल्या थेंबासारखे
रंग मैत्रीचे,
रोजरोज भांडुण घट्ट होणारे
हे बंध मैत्रीचे.. 

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi 

या हजारोंच्या गर्दीत
असा एक मित्र हवा….
खांद्यावर हात ठेवून म्हणेल
 घाबरु नको भावा. 
मैत्रिण असावी तुझ्यासारखी
आपलेपणाने सतावणारी…
रागावलास का? विचारुन,
तरीही परत परत चिडवणारी. 
असे नाते बनवा की, त्याचा
अंत केव्हाच नसावा…
प्रत्येक नात्यात मैत्रीचा अंश
शेवटपर्यंत असावा. 
मधुर वाणी गोड स्वभाव
विचारांची देवाणघेवाण ही व्हावी
आपली मैञी अशीच
दिगंत चालावी. 
कुठे असेल ती जरा लवकर गवसावी,
तिची प्रफुल्लीत बहर लवकर बरसावी;
माझ्या शुभ्र आयुष्याला तिचीच रंगत असावी;
आयुष्यात स्वतःची एक मैत्रीण असावी. 
मैत्रीच्या सहवासात
अवघं आयुष्य सफ़ल होतं
देवाच्या चरणी पडून जसं
फ़ुलांचही निर्माल्य होतं
तु फ़क्त सोबत रहा मित्रा
हे आयुष्य असचं जगुन घेईल…
मागितलंस कधी तर
सारं जगही जिंकुन तुला देईल. 
शब्दांशी मैत्रि असावी
म्हणजे हवं तसं जगता येतं
जग रडत असलं बाहेर
तरी एकट्याला हसता येतं

 

दोन शब्द बोल मित्रा
इतर काही मागत नाही…
तुझी मैत्री असल्यावर
आयुष्य जगायला दुसरं काही लागत नाही. 
तुझी मैत्री आहे म्हणुन
या मृगजळासही अस्तित्वाचा भास
एरवी मात्र….
एका अनोळखी वाटेने नुसता अखंड प्रवास. 
मैत्री ठरवून होत नाही हाच मैत्रीचा 
फ़ायदा आहे,
मैत्रीला कुठले नियम नाहीत हा 
मैत्रीचा पहिला कायदा आहे.. 
मैत्रीच्या नात्याने ओंजळ माझी भरलेली…
तुझ्या साथीने आयुष्याची वाट नव्याने फुललेली…
रात्र होती काळोखी दुःखामध्ये बुडलेली…
तुझी सावली होती संगे प्रकाश बनुनि खुललेली. 
जगाला हेवा वाटण्यासारखी
ही आपली मैत्री घडवुया,
दोन नात्यातंल आपुलेपण
सार्‍या जगाला दाखवुया 
मैत्रिला कधी गंध नसतो 
मैत्रीचा फक्त छंद असतो
मैत्री सर्वांनी करावी 
त्यात खरा आनंद असतो. 
एक प्रवास सहवासाचा
जणु अलगद पडणाऱ्या गारांचा
न बोलताही बरच काही सांगणारा
अन स्पर्श न करताही मनाला भिडणारा. 
मैत्रीमध्ये जरुरी नसते 
दररोजची भेट..
येथे ह्रदयाचा 
ह्रदयाशी संवाद असतो थेट. 
मैत्रीची वाट जरा कठिण आहे 
पण तितकीच छान सुद्धा आहे,
कारण आयुष्याच्या घडीचा 
एक मैत्रीच तर प्राण आहे. 
मैत्री बरोबर असतेस ना,
तर वाट सुद्धा सोपी वाटते.. 
नाहीतर वाट शोधणे सुद्धा, 
फार कठीण वाटते. 
मोत्यांना काय माहित,  
शिंपल्यानी त्यांना किती जपलयं,
मोत्यांच्या केवळ नाजुकपणासाठी  
त्यांनी आपलं आयुष्य वेचलयं

 

हजारो मैलांचा प्रवास करुन येणाऱ्या लाटेची
अन् किनाऱ्याची भेट असते काहीच क्षणांची
तितकीच मैञी कर माझ्याशी
पण ओढ असुदे सात जन्माची. 
प्रेमाचा हा निरोप आता,
आले तुझ्या आठवांनी भरुन..
मैत्री-प्रेमानी भिजले मन,
डोळे गेले अश्रुधाराने भरुन.. 
दु:खा मध्ये असलो मी
तर पाठीशी तु राहावे
आपल्या मैञीचे स्नेह
हे असेच चालावे. 
एकदा तरी आठवण माझी
आठवड्यातुन तुला यावी
अशीच मैञी आपली
नकळत चालावी. 
मैत्री करत असाल तर
पाण्या सारखी निर्मळ
करा.. 
दूर वर जाऊन सुद्धा
क्षणों क्षणी आठवेल
अशी करा.. 
मैत्री करत असाल तर
चंद्र तारे यां सारखी अतूट
करा.. 
ओंजळीत घेवून सुद्धा
आकाशात न मावेल
अशी करा.. 
मैत्री करत असाल तर
दिव्यातल्या पणती सारखी
करा.. 
अंधारात जे प्रकाश देईल
हृदयात असं एक मंदीर
करा.. 
तुमच्यासाठी काय पण
पूरता पूरेना ते आयुष्य,
मिळता मिळेना ते प्रेम,
जुळता जुळेना ती सोबत,
पुसता पुसेना ती आठवण,
म्हणूनच काल पण,
आज पण आणि उद्या पण,
तुमच्यासाठी कायपण !!
शाळेत असतं बालपण,
काॅलेजात असतं तरूण पण,
बरणीला अतं झाकण,
आणि पेनाला असतं टोपण,
जिवलग मित्र आहोत आपण,
मित्रांसाठी कायपण !!
साद घाला कधी पण,
उभे राहु आम्ही पण,
तुमचे मन हे आमचे सिँहासन,
आमची पण करत जा आठवण,
फक्त बोलत नाही
तर करु दाखवू ।
तुमच्यासाठी काय पण”
हम वक्त और हालात के साथ
“शौक” बदलते है “दोस्त” नही
🧑‍🤝‍🧑👭👬👫🧑‍🤝‍🧑👭👬👫🧑‍🤝‍🧑👭👬👫🧑‍🤝‍🧑
  Maitri kavita marathi मैत्री कविता

 

मैत्री कधी ठरवून होत नाही
आपण आपल्या वाटवरुन चालत असतो
आपल्याबरोबर तसे अनेक वाटसरु असतात
रस्ते फुटत असतात…. 
एकमेकांत येऊन रस्ते मिसळत असतात
आपल्या नकळत कुणाची तरी वाट
आपल्या वाटेला येऊन मिळते
आणि नकळत आपण एकाच
वाटेवरुन समांतर चालु लागतो… 
नंतर जवळ येतो
एकमेकाला आधार देतो
एकमेकाला सोबत करतो
एकमेकाची दु:खे वाटुन घेतो
आणि आनंदाचे क्षण साजरे करतो… 
मैत्री अशी होते..!
काय जादु असते मैत्रीत!
मैत्री शिववते जगण्याचा खरा अर्थ
मैत्री बदलुन टाकते आयुष्याचे सारे संदर्भ
मैत्री देते आपुलकी, प्रेम अन विश्वास
मैत्री भारुन टाकते आपला श्वास अन श्वास… 
कधी कधी वाटतं
समुद्राच्या काठावर शिंपल्याची रास पडलेली असावी
आपण भान विसरुन लहान मुलासारखं
त्यात खेळत असावं
शिंपलेच – शिंपले ….
विविध रंगाचे… विविध आकाराचे … विविध प्रकारचे…
सहजपणे त्यातला एक शिंपला उचलुन घ्यावा
अलगद उघडावा
अन त्यात मोती सापडावा ….

 

गवळ्याने दुधात पाणी घातलं होतं,
ते दूध माईनं चुलीवर ठेवलं होतं.
इकडे पातेल्यात मात्र निराळीच कहाणी होती,
दूध आणि पाण्याची मैत्री झाली होती. 
पातेल्याची गर्मी वाढू लागली,
तशी दुधातल्या पाण्याची वाफ होऊ लागली.
हे पाहून दूध दु:खी झाला,
त्याने पाण्याला अटकाव केला. 
सायीचा थर त्याने दिला ठेवून,
पाणी बिचारं त्यात बसलं अडकून.
इच्छा असताना त्याला दुधात राहता येईना,
सायीच्या भिंतीने बाहेर जाता येईना

 

शेवटी कंटाळून दुधाला म्हणालं पाणी,
“जाऊ दे मला नाही तर नष्ट होऊ आपण दोन्ही. “
पाण्याचे शब्द ऐकून दूध त्याला म्हणाला,
“मरणाची भीती नाही आपल्या मैत्रीला. “ 
पाण्याने दुधाला खुप समजावलं,
पण दुधाने त्याचं एक नाही ऐकलं.
शेवटी दोघांनी एक निश्चय केला,
आणि त्यांना वेगळं करणारा जो अग्नी होता;
त्यालाच त्यांनी नष्ट केला. 
पहीला दिवस कॉलेजचा,
खुप खुप मजा केली,
एकटेपणाची सवय माझी
हळू हळू विरून गेली.. 
माझ्याच बसमधे,
माझ्याच वर्गात,
जणू आम्ही दोघे,
नव्या मैत्रीच्या शोधात.. 
मैत्रीसाठी माझा प्रस्ताव,
माझ्या विनंतीला तीचा होकार,
तेव्हा जाणवले आता मैत्रीच्या झाडाला,
नवी पालवी फुटणार.. 
मैत्री आमची खुप सुंदर,
एकाकीच्या सागरात जिव्हाळ्याच बंदर,
ती म्हणायची राहूया आपण,
असंच सोबती निरंतर… 
तीचा माझ्यावर खुप जिव,
हे तिच्या स्वभावातून कळायचं,
माझ्या अपयशाला,माझ्या चुकीला,
तिच्या डोळ्यातून टीप गळायचं.. 
ती मला सावरायची ,
माझ्या उदासीला दुर लावायची,
आंनदाची ती श्रावणसर ,
माझ्यावर वेळोवेळी कोसळायची.. 
मैत्री आमची वाढत गेली,
तसं एकतर्फी प्रेम माझ्यात जागं झालं,
पण मैत्रीला काही होणार नाही ना?
असं भितीच वारं माझ्या मनात आलं 
अस्वथ व्हायला लागलो,
दिवसे न दिवस विचार करू लागलो,
तिला कसंतरी कळावं म्हणून,
उगाच प्रयत्न करू लागलो… 
कॉलेजच्या शेवटच्या दिवशी,
मी तिला माझ्या मनातलं सांगितलं,
खरतरं आमच्या या नितळ मैत्रीला,
मी तेव्हाच दुर लोटलं.

 

एक एक दगड मोलाचा
तोच दगड नदीचा,नाल्याचा
कधी डोंगरावरचा,कधी पाण्याखालचा
पण माणुस हा कवडीमोलाचा….!
ना त्याला कशाची भ्रांत,ना उसंत
असाच मनी तो सदा अशांत अशांत…
अशात एक हात मैत्रीचा
बनवी त्याला दगड सोन्याचा,चांदीचा
मैत्रीचा मुलामा कधी पाण्याने निघत नाही
त्याचा रंग अस्सल,कधी बेरंग होत नाही
जो ही दगड उचलला
एक माणुस दबला दिसतो
कधी स्वार्थाचा,कधी परमार्थाचा
म्हणुन प्रत्येक दगडाखाली
मित्र भेटत नाही…
मैत्रीचा रंग कसा हा
दगडाचा रंग जसा हा
उन वारा पाऊस कधीच
काहिच त्याचे बिघडवत नाही
तो तसाच आसतो सदा
जसा असतो आधी तसा
म्हणुन प्रत्येक दगडाचा रंग
काळा असत नाही…
काळा असला तरी
काळाच्या पाण्याने पांढरा होत नाही
तशीच असते ही मैत्री..!
काळ कितीही बदलला
तरी ती बदलत नाही
आणि जर बदलली तर…
ती मैत्री म्हणजे फक्त
दगडांची…
माणसांची होत नाही….. 
मनात असतो विचारांचा काहूर
तरी शब्दा येत नाहीत ओठांवर
खूप काही सांगायचा असत
तेव्हा नसत कोणीही आपल्यासमोर 
किती वेळा वाटत की आता
सोडून द्यावेत हे पाश मायेचे
पण नाही सुटत ते रेशमी बंध
आपल्याच नात्यातील कर्तव्याचे 
रक्ताची नाती तर
“रेडीमेड” मिळतात
आणि बाकीची म्हणे
“कस्टमाइज़्ड” असतात 
तरी “इट्स माइ चाय्स” हा
असतो निव्वळ एक भास
सगळा आधीच असत
“त्यानी” ठरवलेल खास
 
त्यातूनच मग जुळतात का
काहींचे सूर अनॉखे
आणि त्यालाच म्हणायचे का
आपण मैत्रीचे नाते? 

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi 

मैत्रीमधले अश्रू”
असते मतलबी, दुनिया ही सारी,
पण आपले, निराळे, असतातही काही,
दैव ज्यांची, सतत परिक्षा पाही,
मैत्रीमधल्या अश्रुंची, किंम्मत असते न्यारी 
जिथे असते श्रद्धा आणि भक्ति,
असे पुजनिय, असतात काही व्यक्ति,
क्षणिक असते, अबोल्याची सक्ति,
मैत्रीमधल्या अश्रुंची, किंम्मत असते न्यारी 
गौण ठरतात मैत्रीपुढे, रक्ताची नाती,
कारन ही असते, सुंदर, निर्मळ नाती,
मनास होत नाही, कधी येथे क्षिती,
मैत्रीमधल्या अश्रुंची, किंम्मत असते न्यारी 
इथे शब्द असतात काही, जे लागतात जिव्हारी,
विसर पडतो यांचा, इथे माणसं आपलीच सारी,
आठवणींन्ने त्यांच्या, मनास येते नवी ऊभारी,
मैत्रीमधल्या अश्रुंची, किंम्मत असते न्यारी… 
इन्द्र्धनुष्याचे रंग आहेत आणि पारिजातकाचा वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे 
मी म्हणजे जीवन आणि तु म्हणजे श्वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे 
संकटांची नाही भिती, तुझ्या मैत्रीचा विश्वास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे 
कधी वाटते फक्त तुझी मैत्री सच्ची, बाकी दुनिया नुसता आभास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे 
हवे काय अजुनि त्याला, मित्र तुझ्यासम ज्यास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे 
ओढ तुझ्या सावलीची माझिया रस्त्यास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये बरेच काही खास आहे 
असो वा नसो कुणी आपल्या संगे, पर्वा त्याची कुणास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये मित्रा बरेच काही खास आहे 
माझ्या चुकांवरही मित्रा पांघरूण तुझे हमखास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये मित्रा बरेच काही खास आहे 
तुझ्याबरोबर ऐन उन्हाळा ही मजला मधुमास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये मित्रा बरेच काही खास आह 
आयुष्याच्या पटलावरती तुझ्या मैत्रीची आरास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये मित्रा बरेच काही खास आहे 
आपल्यात कधी निखळ चर्चा, आणि कधितरी उपहास आहे
आपल्या मैत्रीमध्ये मित्रा बरेच काही खास आह

 

एक प्रवास मैत्रीचा
जश्या हळुवार पावसाच्या सरींचा
ती पावसाची सर अलगद येवुन जावी
अन एक् सुंदरशी संध्याकाळ हळुच खुलुन यावी.. 
एक प्रवास सहवासाचा
जणु अलगद पडणार-या गारांचा
न बोलताही बरच काही सांगणारा
अन स्पर्श न करताही मनाला भिडणारा.. 
एक प्रवास शुन्याचा
जणु हीमालयाशी भिडण्याचा
शुन्यातुन नवे जग साकारणारा
अन नव्या निर्मितीची चाहुल देणारा.. 
एक प्रवास जगण्याचा
क्शणा क्शणाला माणुस घडवण्याचा
हसता हसता रडवणारा
अन रडवुन हळुच हसवणारा.. 
एक प्रवास प्रेमाचा
भुरभुरणार-या दोन जिवांचा
जिंकलो तर संसार मांडायचा
अन हरलो तर नवीन वाटा शोधायच्या.. 
एक प्रवास प्रयत-नांचा
सुख़ दुख़ातील नाजुक क्शणांचा
अखंड घडवणार-या माणुसकीचा
अन नवी उमेद देणार-या घडींचा.. 

मैत्री कविता | maitri marathi kavita | Friendship poem in Marathi 

एक प्रवास..
तुमच्या आमच्या आवडीचा
साठवु म्हंटले तर साठवणींचा
आठवु म्हंटले तर आठवणींचा
इथे हळुच येवुन विसावलाय..एक प्रवास

 

Leave a Comment